10 december: “Het ontstaan van het Nederlandse kustgebied in paleogeografische kaartbeelden, ‘waarheid en/of geofantasie’?” door Peter de Vos

Op dinsdag 10 december 2019 organiseert de Historische Vereniging een lezing door Peter Vos over paleolandschapskaarten van Nederland.

In de presentatie zal ingegaan worden op hoe de paleolandschapskaarten van Nederland in het Holoceen (huidige warme klimaatperiode die ca. 11.500 jaar geleden begon) – verschenen in de Atlas van Nederland in het Holoceen – zijn samengesteld en welke kustvormende processen en factoren verantwoordelijk waren voor het ontstaan van de huidige kustgebieden. De Atlas van Nederland in het Holoceen is in 2011 verschenen. In 2018 is de 9e herziene druk uitgebracht waarin de kaartbeelden op basis van nieuwe informatie zijn updated en ook 2 extra reconstructiekaarten aan de kaartserie zijn toegevoegd.

Peter Vos zal in de lezing o.a. ook de werkwijze en de gebruikte bronnen voor het maken van paleolandschapsreconstructie kaarten toelichten. De belangrijkste sturende factor voor het ontstaan van de Nederlandse kustgebieden was de snelle zeespiegelstijging aan het begin van het Holoceen. In de eerste helft van het Holoceen verdronken de laagste delen van Nederland en veranderden die gebieden in grote getijdenbekkens en estuaria. Toen in het midden van het Holoceen de zeespiegelstijging afnam, verlandden deze systemen en vond er achter de gevormde kustbarrières op grote schaal veengroei plaats. Tijdens het laatste deel van het Holoceen vonden er talrijke ingressies plaats in het gevormde kustveengebied en daar speelde de mens door grootschalige ontginningen en bedijkingen een grote rol in.

Foto van Pleistocene zandondergrond
Geologische opname door Peter Vos van de gelaagde Zuiderzee afzettingen in het Voorsterbos (NOP), gelegen op een Pleistocene zandondergrond waarin zich boomwortels bevinden.

In totaal zijn van Nederland zo’n 13-tal Holocene landschapsreconstructie kaarten gemaakt. Het reconstrueren van kustlandschappen is als een ‘4D puzzel’ waarbij je je eigen puzzelstukjes genereert. Naast de geologische karteergegevens, vormen de paleomilieugegevens uit archeologische opgravingsputten een belangrijke bron. De Vos noemt deze archeologische ontsluitingen ‘sleutelsites’ omdat ze essentiële informatie bevatten voor de kustreconstructie. De opgravingsputten in laag Nederland geven onderzoekers de kans om de kustafzettingen sedimentologisch goed te bestuderen en te bemonsteren voor paleoecologisch en dateringsonderzoek.

Een belangrijke archeologische sleutel-site die tijdens de lezing besproken zal worden, is die van de Vergulde Hand West (VHW) in Vlaardingen. Deze site leverde belangrijke informatie op over de landschapsvorming van de noordzijde van het Rijn-Maas estuarium in de pre- en protohistorie. Bijzonder geologische fenomenen op deze locatie waren het voorkomen van ‘klapkleien’ (of ‘oplichtingskleien’) en kleizakkingsstructuren in de venige ondergrond. De klapkleien zijn gevormd rond 225 v. Chr. toen de – met lucht verzadigde – veenbodem tijdens extreem hoge waterstanden in de Maasmond ging drijven. Grote drijvende veeneilanden – inclusief de ijzertijd-nederzettingen die erop stonden – kwamen los van de ondergrond en in de tussenliggende ruimte en veenscheuren werd klei afgezet. Omdat de klapkleien in een overwegend zoetwatermilieu zijn gevormd, worden de hogere waterstanden in het gebied toegeschreven aan een sterke toename van Rijnwater naar het Maasmondgebied. De Maasmonding ging vanaf die tijd (weer) het grootste deel van het rivierwater afvoeren en daardoor namen de rivierdebieten in de Oude Rijn monding af. Nadat de veenbodem zijn drijvende vermogen verloor (zuurstof uit de bodem verdween) werd het na 200 v. Chr. overspoeld met rivierklei. Op de laagste locaties werd de meeste klei afgezet en door het grote gewicht van deze kleilast op de slappe veenondergrond zakte de klei daar dieper in de ondergrond. Dit (differentiële) zakkingsproces wordt ook wel autocompactie genoemd. De waargenomen zijn klapklei- en loadingsstructuren zijn niet uniek voor het Maaslandgebied in Vlaardingen.

eoarcheologische opname v/e profielwand op het terrein van de Vergulde Hand West in Vlaardingen
Geoarcheologische opname door Sieb de Vries en Peter Vos van een profielwand in de archeologische opgraving op het terrein van de Vergulde Hand West in Vlaardingen in 2005. De veen- (bruin en donkerbruin) en kleilagen (grijs en lichtbruin grijs) hebben een gebogen vorm. Dit komt door het proces van autocompactie van het veen als gevolg van de afzetting (gewicht) van de bovenste kleilaag. Door het loadingsproces is op deze locatie het vroegmiddeleeuwse veen (bovenste veenlaag) bewaard gebleven omdat daar het middeleeuwse veen onder het grondwaterniveau was gezakt. Elders in het VHW gebied – waar het middeleeuwse veen boven het grondwaterniveau lag – is dit veen volledig verdwenen door oxidatie.
Peter Vos
Peter Vos

Peter Vos is Kwartair geoloog en promoveerde op 10 juni 2015 aan de Universiteit Utrecht op het onderwerp Origin of the Dutch coastal landscape, long-term landscape evolution of the Netherlands during the Holocene, described and visualized in national, regional and local palaeogeographical map series. Hij is werkzaam bij de Geologische Dienst Nederland – TNO in Utrecht en gespecialiseerd in de Holocene kustgenese van Nederland. Een groot deel van zijn werk begeeft zich op het snijvlak tussen geologie en archeologie. Hij doet dit werk samen met zijn collega Sieb de Vries.

De locatie voor deze bijeenkomst zal hier later bekend worden gemaakt. Datum: dinsdag 10 december 2019. Aanvang: 20:00 uur. Kosten: €5,- per persoon. Leden HV: €2,50 korting.

Geef een reactie